|
Το 2009 θα μείνει ως το έτος με τις μεγαλύτερες παλινωδίες της διεθνούς ομοσπονδίας κολύμβησης για το τι μαγιό επιτρέπεται και τι δεν επιτρέπεται να φορούν οι κολυμβητές και οι κολυμβήτριες στους αγώνες. Οι αθλητές, οι προπονητές, οι γονείς και η αγορά βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση και προσπαθούν να προβλέψουν τα μελλούμενα.
Η απάντηση, του τι είναι σωστότερο και δικαιότερο, είναι πολύ δύσκολο να δοθεί. Η άκρη του νήματος φυσικά πρέπει να είναι ο κανονισμός της κολύμβησης ο οποίος ρητά αναφέρει:
SW10.7 Κανένας κολυμβητής δεv επιτρέπεται vα χρησιμoπoιεί ή vα φoράει oπoιoδήπoτε εξάρτημα πoυ μπορεί να τov βoηθήσει vα αυξήσει τηv ταχύτητά τoυ, τηv πλευστικότητά τoυ ή τηv αvτoχή τoυ στηv διάρκεια τoυ αγώvα (όπως π.χ γάvτια με μεμβράvη, βατραχoπέδιλα, πτερύγια κ.λ.π).
Άρα λοιπόν, το μαγιό ως εξάρτημα του κολυμβητή/-τριας που περιέχεται στα κ.λ.π. πρέπει να ανταποκρίνεται στις παρακάτω προϋποθέσεις: Η τριβή, που προκαλεί το ύφασμα ή οποιοδήποτε άλλο υλικό του μαγιό, να είναι μεγαλύτερη από αυτή του ανθρώπινου δέρματος ώστε να μην αυξάνει την ταχύτητα στο νερό. Το μαγιό δεν πρέπει να επιπλέει άρα να μην προσφέρει επιπλέον πλευστότητα στον αθλητή/-τρια. Για τον ίδιο λόγο δεν πρέπει να εγκλωβίζει αέρα. Τέλος, ο συνδυασμός αυτών των δύο παραμέτρων να μην αυξάνει την αντοχή του κολυμβητή έμμεσα, δηλαδή μέσα από την εξοικονόμηση ενέργειας. Η τήρηση αυτών των προϋποθέσεων είναι δύσκολο να γίνει πρακτικά. Πρέπει λοιπόν οι κολυμβητές να κολυμπούν γυμνοί; Είναι μια άποψη και αυτή στο όνομα της αναβίωσης των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων.
Από την άλλη πλευρά είναι επιθυμητή η ανάπτυξη της τεχνολογίας και η βελτίωση των υλικών των μαγιό. Είναι στη φύση του ανθρώπου να ερευνά και να ανακαλύπτει. Ακόμη, είναι απασχόληση, θέσεις εργασίας και οικονομική ανάπτυξη. Πρέπει όμως για αυτήν την τεχνολογική ανάπτυξη να υπάρχει έγκαιρη ενημέρωση και να έχουν όλοι πρόσβαση. Μια πρόταση επιταυτού είναι να υπάρχει καταληκτική ημερομηνία, παράδειγμα δύο χρόνια πριν από κάθε Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου τα μαγιό που θα παίρνουν έγκριση από τη διεθνή ομοσπονδία θα χρησιμοποιούνται από εκεί και πέρα.
Ακόμη, είναι δύσκολο και μερικές φορές ενοχλητικό σύμφωνα με τη σημερινή κατάσταση που επικρατεί να ελεγχθούν και ειδικά πριν από τους αγώνες, όπως θα γίνει στο φετινό παγκόσμιο πρωτάθλημα, αν κάποια μαγιό τηρούν τις προδιαγραφές ή όχι.
Ένα άλλο θέμα, που πρέπει επίσης να θιγεί, είναι η ομοιομορφία στα μαγιό μεταξύ των ανδρών και γυναικών. Υπάρχουν περιπτώσεις σε αγώνες, όπου δεν ξεχωρίζουν αν είναι άνδρες ή γυναίκες αυτοί που κολυμπούν.
Καταληκτικά, λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, ας φτάσουν σε συμφωνία οι υπεύθυνοι αξιωματούχοι της κολύμβησης και οι κατασκευαστές μένοντας στα ελάχιστα: Πρώτον, τα φύλα πρέπει να ξεχωρίζουν, άρα οι άντρες πρέπει να φορούν μαγιό με πλαϊνό πλάτος από τρία εκατοστά ως και βερμούδα που να αφήνει έξω το γόνατο και οι γυναίκες μαγιό με τιράντες ως τρία εκατοστά αφήνοντας ανοιχτή την πλάτη και το τελείωμά του στα πόδια να είναι πάνω από τα ισχία. Η τεχνολογία των υλικών να αφεθεί να αναπτύσσεται ελεύθερα με το πάχος του υλικού να είναι κάτω από ένα χιλιοστό, αν και αυτό είναι συζητήσιμο. Πιθανόν, σε τόσο περιορισμένου εμβαδού μαγιό οι δυνατότητες υπερβολών να είναι ελάχιστες και μπορεί κάποιες φορές και επιζήμιες, παράδειγμα να διαταράσσουν την ισορροπία του κολυμβητή/-τριας στο νερό.
Γιώργος Τσαλής
Προπονητής κολύμβησης |